Smá video með hnýturunum úr Silungaflugum

Hér fyrir neðan er smá video með þeim hnýturum sem mesta púðrinu er eytt í í bókinni Silungaflugur. Þessi litlu myndbrot tók Lárus Karl Ingason ljósmyndari og útgefandi af þessum meisturum fyrir bókina. Njótið vel og ég minni á að hér fyrir neðan er hægt að sjá hvar hægt er að kaupa bókina.

Silungaflugur fást í eftirtöldum verslunum

Nú er vika liðin og ég loksins að koma með þennan lista sem ég var búinn að lofa fyrir löngu. Annríki er um að kenna en betra er seint en aldrei.

Bókin fæst nú í eftirtöldum verslunum:

Veiðibúðir:

Veiðibúðin við Lækinn

Veiðivon

Vesturröst

Bónus:

Hafnarfjörður Helluhrauni
Granda
Holtagarðar
Grafarvogur – Spöng
Kjörgarður – Laugavegi
Akureyri
Selfoss
Kringlan
Smáratorg
Garðabær
Korputorg
Mosfellsbær

Hagkaup:

Skeifan
Kringlan
Smáralind
Garðabær

Eymundsson:

Skólavörðustíg
Austurstræti
Suður Kringlu
Norður Kringlu
Hallamúla
Mjódd
Smáralind
Strandgata Hafnarfirði
Hafnarstræti Akureyri

Fleiri búðir:

Mál og menning Laugavegi

Griffill Skeifunni

Þessa helgina er Hagkaup með bókina á tilboði á kr. 3.460.- og um að gera að tryggja sér eintak á þessu frábæra verði.

Fleiri útsölustaðir bókarinnar Silungaflugur

Jæja þá.. meira um bókina Silungaflugur. Ég var búinn að lofa fréttum um það hvar hægt er að kaupa bókina og hér eru viðbætur. Bókin fæst nú í Bónus Spöng, Korputorgi, Holtagörðum, Ögurhvarfi og Granda. Einnig á hún að vera til í Eymundsson búðunum og Hagkaup. Set inn frekari fréttir von bráðar.

Fyrir þá sem ekki vita um hvað málið snýst þá var að koma út þriðja og síðasta bókin í bókaflokknum Í íslenskri náttúru. Fyrir eru komnar tvær bækur sem heita Laxaflugur og Straumflugur en þessi ber heitið Silungaflugur. Ekki flókið!

Í bókinni eru yfir 100 myndir af flugum ásamt uppskriftum af þeim og ég fullyrði að góður slatti af þessum flugum er eitthvað sem flestir hafa ekki séð áður. Sex landskunnir fluguveiðimenn og -hnýtarar velja flugur að sýna okkur hinum með myndum og uppskriftum. Að auki má finna samansafn leynivopna héðan og þaðan aftast í bókinni og þar eru líka feitir bitar að kjammsa á. Ég fullyrði að þetta er bókin sem allir fluguveiðimenn hafa beðið eftir.

Silungaflugur er komin í verslanir!!!

Bókin Silungaflugur fór í dreifingu í allar helstu verslanir í dag. Meðal búða sem ég veit að eru komnar með eintök eru Veiðibúðin við Lækinn, Bónus Holtagörðum og Bónus Spöng. Ég reikna með að dreifing fari langt um helgina og hægt verði að nálgast eintök í bæði Eymundsson og Hagkaup líka. Ég hendi inn sölustöðum um leið og ég frétti það.

Forsíðumynd Silungaflugna sem komin er út.

Hvernig væri…

…að fá kannski eins og eitt símafyrirtæki sem myndi setja pening í að lækka bara verð til neytenda í staðinn fyrir að henda tugum milljóna í auglýsingaherferðir?

Ég hef áður talað um það að kannski væri það líka ansi sterkur að einbeita sér að því að halda kúnnum sínum ánægðum í stað þess að einblína alltaf á að ná til sín kúnnum frá öðrum. Þannig geta þessir hálf***ar sparað pening sem þeir gætu þá sett í að lækka símreikninginn hjá sínum kúnnum og kúnnar annara fylgdu í kjölfarið.

Ný bók að koma – Silungaflugur

Árið 2006 kom út bókin Laxaflugur þar sem Bjarni Róbert Jónsson og Valgarður Ragnarsson völdu og hnýttu laxaflugur en Lárus Karl Ingason tók myndirnar. Bókin hitti vel í mark og er nú uppseld hjá útgefanda. Í fyrra kom út bókin Straumflugur og í þetta sinn var það enginn annar en Sigurður Pálsson sem valdi og hnýtti flugur. Sú bók varð álíka vinsæl og er líka uppseld hjá útgefanda.

Þessar bækur tilheyrðu báðar bókaflokknum Í íslenskri náttúru og voru báðar hrikalega flottar. Ég fullyrði að í báðum þeirra voru flugur sem menn höfðu ekki séð áður eða í það minnsta útfærslur sem voru búnar að gefa höfundum vel. Nú er loksins komið að því að þriðja og síðasta bók seríunnar, Silungaflugur, er að koma út.

Forsíðumynd Silungaflugna sem kemur út nú fyrir jólin.

Silungaflugur skarta hvorki meira né minna en sex landsþekktum fluguhnýturum sem völdu sínar uppáhaldsflugur að sýna okkur hinum. Og ekki nóg með það heldur bættust við leynivopn frá nokkrum flinkum hnýturum til viðbótar. Bókin hefur að geyma yfir hundrað flugur,  myndir, uppskriftir og í sumum tilvikum smá fróðleikskorn um flugurnar. Hnýtararnir sem gert er skil í bókinni og hnýta flestar flugurnar eru í stafrófsröð:

Bjarni Róbert Jónsson

Engilbert Jensen

Jón Aðalsteinn Þorgeirsson

Sigurbrandur Dagbjartsson

Sveinn Þór Arnarsson

Þór Nielsen

 

Hér eru votflugur, þurrflugur, púpur, yfirborðspúpur og jafnvel ein eða tvær straumflugur. Leynivopn Sigurðar Pálssonar, Valgarðs Ragnarssonar, Kristjáns Ævars Gunnarssonar, Arnar Bjarnasonar og Sigurbergs Guðbrandssonar má svo finna aftast í bókinni með uppskriftum. Að lokum eru myndir af flugum sem hafa gefið vel og hægt er að fá í völdum vefverslunum.

Aftur er það Lárus Karl Ingason sem tekur myndir en í þetta skiptið er það yðar einlægur sem heldur utan um textann í bókinni og Gísli Már Gíslason skrifar inngangskafla um fæðu silungs í straum- og stöðuvatni. Bókin er í alla staði glæsileg og þarft framtak fyrir stækkandi fjölda silungsveiðimanna hér á landi.

Bókin kemur út innan skamms og er tilvalin jólagjöf fyrir veiðimanninn. Hér að ofan má sjá forsíðu bókarinnar en hana prýðir rauð Toppfluga Engilberts Jensen.

Tungulækur 14.-16. september 2009

Jæja jæja… Það er alltof langt síðan ég skrifaði eitthvað hérna og það er alls ekki nógu gott. Í fyrra reyndi ég að skrifa eitthvað á hverjum degi en það hefur bara alls ekki gengið upp í sumar. Ég var búinn að lofa upp í ermina á mér. Nú er vertíðin að mestu búin og ég get farið að skrifa um hvað á daga mína hefur drifið núna í haust. Síðasta veiðifærsla var frá Laxá á Refasveit svo að ég fer bara beint í næstu.

Byrjum á forsögu þess máls. Ég held líka úti bloggsíðu á ensku og í gegnum hana fékk ég tölvupóst síðasta vetur frá ungum bandaríkjamanni sem vildi vita hvort hann ætti að koma til Íslands eða fara til Argentínu að veiða urriða. Ég sagði honum að koma hingað og hann bað mig að aðstoða sig við að plana 20 daga trout bumming ferð á Íslandi. Sem og ég gerði og tók hann m.a. með mér upp á Grímstunguheiði. Bandaríkjamaðurinn veiddi vel og skemmti sér konunglega. Hann sagði mér að á Íslandi hefði hann upplifað þá allra bestu urriðaveiði á sinni annars stuttu ævi. Þetta þótti mér gaman að heyra.

Á sama tíma var að koma út fluguveiði DVD mynd sem heitir The Source – Tasmania. Ég hafði forpantað eintak og það hafði bandaríkjamaðurinn líka gert. En þegar myndin kom út hafði hún hækkað mjög í verði útaf gengi krónunnar svo að ég hætti við. Bandaríkjamaðurinn gerði það ekki og keypti sér myndina. Ég nafngreindi hann í bloggpósti á ensku sem framleiðendur myndarinnar lásu. Fyrir tilviljun mundi þau eftir nafninu hans og höfðu samband til að spyrja um veiði hérna á Íslandi. Hann sagði þeim allt af létta og gaf þeim tölvupóstfangið mitt. Þau höfðu samband þegar þau voru komin til landsins og báðu mig að veiða með sér. Svona tilviljanir komu hjólunum af stað og gerðu það að verkum að 14. september var ég staddur í Tungulæk að veiða fyrir myndavélina fyrir nýja mynd, The Source – Iceland.

Við byrjuðum vel í Tungulæk og ég fékk nánast strax 7 punda sjóbirting á þýska Snældu á Breiðunni. Veiðifélagarnir tóku sitt hvorn birtinginn og einn lax áður en við færðum okkur neðar í ána. Ég var vopnaður nokkrum mismunandi eintökum af túpu sem heitir víst Bizmo og Eygló í Veiðivon hafði prangað inn á mig. Fyrsta vaktin gekk vel þó ég muni ekki nákvæmlega hversu marga fiska við fengum. Morguninn eftir kíkti Þórarinn á okkur þegar við vorum að veiða Réttarhylinn en þá hafði Valdi fengið einn 82 cm lax þar fyrr um morguninn. Ég var að veiða með sömu aðferð og Valdi og sömu flugu. Þórarni leist ekki á blikuna og sagði mér að setja eitthvað svart undir og kasta andstreymis þarna í strenginn. Láta sökkva vel og strippa til baka. Svo fór hann en ég skipti um flugu og setti undir Bizmo með svörtum og appelsínugulum væng og gylltum búk. Fyrsta kast og lax tekur fluguna. Svona gekk þetta og ég setti í 4 laxa en landaði þremur á stuttum tíma. Kallaði ég þá í félagann og lét hann hafa stöngina mína og bauð honum að prófa. Sá setti í tvo en landaði bara einum. Þetta var einum of einfalt svo við fórum í mat.

Eftir hádegi gekk ekkert hjá mér en félagarnir mokuðu upp birtingi. Ég skipti ítrekað um flugur og reyndi bókstaflega allt en ekkert gekk. Setti ég þá undir bleikan nobbler og viti menn… í fyrsta kasti fékk ég fallega bleikju. Valdi var að veiða staðinn fyrir ofan mig og hann virtist vera að fá fisk nokkuð stöðugt svo ég spyr hvað hann sé að nota. Flæðamús var svarið svo að ég kíki í boxið. Jú ég var með eina mjög illa farna Flæðamús í boxinu og skellti henni undir.

Í 3-4 kasti er rifið hrottalega í hjá mér. Taka sem ég mun aldrei gleyma hún var svo svakaleg. Ég var með Teeny 300 línu og var að veiða djúpt á frekar hröðu strippi. Frekjan og grimmdin í tökunni var þvílík að ég hef varla sofið almennilega síðan. Takan á sér stað í miðri ánni en aðeins sekúndubrotum seinna hlunkast fiskurinn hálfur uppúr við bakkann hinum megin. Þvílík skepna! Brúnn, leginn, hnausþykkur sjóbirtingur drífur ekki allur uppúr ánni og ég kenni holdafarinu um. Þetta var eins og Amerískt holdanaut.

Ég var með þvílíkan vinnugrip í höndum, 9,5 feta stöng fyrir línu #9 og 18 punda maxima taum. Ég réði ekki neitt við neitt en hélt bara spennu á meðan fiskurinn rauk upp ána og ég elti. Svo kafaði kvikindið djúpt og ég gat ekkert annað en haldið við. Svo er skyndilega allt slakt. Ég spóla inn línuna og sé þá hvar taumurinn hafði slitnað. Ég trúði þessu ekki og gat ekkert annað en starað útí loftið og endurupplifað þessa “brútal” töku í huganum. Þetta er allt saman til á myndbandi og verður gaman að sjá þegar myndin kemur út.

Ég færði mig á næsta stað og setti Bizmo undir með skærgulum búk. Þessi túba hafði gefið mér lúsuga birtinga fyrr um

Skepnan

daginn en nú var komið fram undir kvöld. Ég var að veiða Gussann og fyrir miðjum hyl er rifið í. Ég finn að það er eitthvað þungt á hinum endanum en þó langt frá því sama þyngd og í síðasta fisk. Ég tók fast á þessum, fullviss um að það væri ekkert til að skera tauminn á þessum stað og ég nýbúinn að skipta um taum. Stuttu seinna landa ég feitasta urriðakvikindi sem ég hef séð. Fiskurinn var mældur 70 cm langur og vigtaður 5,5 kíló. Eftir mikla myndatöku og vesen fékk þessi höfðingi að fara aftur í ána til að fitna enn meir.

Við enduðum með að fá 31 fisk á tveimur dögum á þrjár stangir. Þar af voru 10 laxar, 18 sjóbirtingar, 2 bleikjur og 1 staðbundinn urriði. Stærsti fiskurinn var c.a. 12 pund, svo þessi 11 punda og svo allavega einn um 9 pund. Minnst var önnur bleikjan tæp 2 pund. Frábær túr og allir voru sáttir. Frá Tungulæk lá leið okkar Valda í afslöppunartúr í Laxá í Nesjum. Meira um það síðar.

Teaser fyrir nýja veiðimynd

Hér á landi er statt kvikmyndatökulið frá Gin clear media við tökur á nýrri fluguveiðimynd um Ísland og veiðina hér á landi. Ég hef verið svo heppinn að fá að taka þátt í þessu verkefni þeirra þar sem ég fékk að veiða með þeim í Tungulæk í Landbroti. Þau eru enn við tökur hér á landi en hafa sett saman fyrsta “tíserinn” fyrir myndina. Hér fyrir neðan má sjá þennan “tíser”.

Nýtt hefti Sportveiðiblaðsins komið út

Á dögunum kom út nýjasta hefti Sportveiðiblaðsins. Útgáfan sem slík er náttúrulega ekkert nema merkileg fyrir stangveiðimenn en þetta hefti er þó öllu sérstakara en öll hin. Þar má nefninlega finna viðtal við afar fallega stúlku sem heitir Guðrún um maríulaxinn hennar sem hún fékk í sumar. Það vill svo skemmtilega til að þessi fallega stúlka er kærasta mín og ég er að sjálfsögðu rígmontinn með hana.

En blaðið er auðvitað fleiri en ein blaðsíða og, svo ég tyggi nú á gamalli klisju, stútfullt af skemmtilegu efni. Ég fékk eintak í hendurnar í dag þó blaðið sé fyrir nokkru komið í búðir. Fjallað er um stangveiði og skotveiði á ýmsan hátt og meðal efnis er viðtal við Pétur Jóhann Sigfússon leikara sem er víst haldinn veiðidellu, veiðistaðalýsing fyrir Tungufljót, umfjöllun um Langá og fleira skemmtilegt. Skemmtilegast er þó að sjálfsögðu að lesa viðtalið við konuna mína og ekki skemmir fyrir myndin af þessari elsku sem ég tók á bakkanum í sumar. Ef vel er að gáð má sjá laxalús á einni af gervinöglum konunnar minnar. Getið þið sagt mér á nögl hvaða fingurs lúsin er? Kaupið blaðið, flettið upp myndinni og kommentið hérna.

Laxá á Refasveit 6.-9. sept 2009

Við komuna í veiðihús rukum við beint í veiðibókina og sáum okkur til mikillar skelfingar að á morgunvaktinni höfðu 8 laxar verið veiddir, allir á maðk og allir drepnir. Ég er ekki að lasta maðkveiði enda maðkveiði leyfð og maðkveiðimenn með í för. Ég er hins vegar ósáttur við að menn fóru ekki eftir settum reglum sem segja að aðeins megi taka 3 laxa á hverja stöng á dag. Áin var á mörkum þess að detta í metveiði (sem við reyndar vissum ekki þá) og ekkert nema ánægjulegt að vel væri búið að veiðast. Áin bar þó vott um ákveðið lífleysi þessa fyrstu vakt okkar og hvort það tengdist þessari mokveiði þá um morguninn eða ekki skal ósagt látið.

Hvað um það. Við sem komnir vorum, ég, pabbi og KKK félagi okkar skiptum liði. Við pabbi höfum komið áður svo ég tók KKK uppá mína arma og ætlaði að sýna honum ána. Við skutluðum kallinum í Kistu (þó ekki líkkistu) og fórum sjálfir í Flaum. Við byrjuðum á því að skríða fram á brúnina og horfa á lax við stóra grjótið neðst í staðnum. Ég fór niður en KKK var eftir uppi að sjá viðbrögð við flugum. Sú fyrsta sem fór yfir var Silver sheep #12 en í c.a. öðru kasti sem lenti nálægt laxinum fór hann sína leið. Svei mér þá ef ekki má lenda lítil fluga á línu #6 með löngum taum nálægt laxinum án þess að hann fælist… fyrr má nú vera viðkvæmnin. Við reyndum við Flaum, Efri- og Neðri Rana og Grófarhyl en ekkert gekk. Við færðum okkur á Horn og Hornbreiðu en ekkert gekk. Innan skamms hringdi kallinn og var þá kominn upp úr gilinu. Við skiptum liði uppá nýtt og KKK veiddi Göngumannahyl og Húsakvörn en við kallinn fórum í Ármót, Hrafnshyl og Nátthagahyl. Svo heyrðum við í KKK og hann hafði séð lax í Göngumannahyl sem hann var að reyna við. Við ákváðum að reyna eitthvað nýtt í Grófarhyl.

Ég óð yfir á brotinu neðst í staðnum og skreið með bakkanum og kastaði svartri Frances, hálftommu tungsten keilutúpu upp fyrir mig. Túpan sökk vel og rann meðfram klöppinni sitt hvoru megin. Ég strippaði svo inn þegar túpan nálgaðist mig í stuttum ákveðnum rykkjum. Fyrir c.a. miðjum hyl virkaði þetta og það var tekið í. Fiskur var á og landað var 4 punda hrygnu. Meira varð ekki á þessari vakt. Morguninn eftir ákvað KKK að veiða Norðurána svo við kallinn ákváðum að skipta liði, ég færi í Kistu og veiddi mig svo niður í ós en kallinn færi á Flaums/Rana svæðið. Ég varð var við lax í Kistu en hvergi annars staðar. Ég veiddi hvern einasta hyl, misvel þó eftir því hversu mikla trú ég hafði á viðkomandi stað, en án þess að verða var við neitt. Ég heyrði í kallinum sem hafði fengið fisk á maðkinn í Grófarhyl. Nú voru báðir laxarnir komnir úr þeim stað sem annars er nokkuð erfitt að veiða, allavega að mínu mati. Þar er erfitt að koma flugu fyrir laxinn, aftur að mínu mati, þar sem bakkastið er erfitt. Við fórum í mat. Kjötsúpan sem mamma sendi okkur með var frábær.

Eftir góðan lúr mættum við galvaskir til veiða á ný með von í brjósti og kjötsúpu í mallakút. Nú skyldi laxinum mokað upp. Aftur fórum við víða en ekki vildi laxinn taka, hvorki flugurnar mínar né maðka þeirra félaga. Við pabbi vorum nú að makkera stöng og KKK var víðs fjarri. Kallinn ákvað að hætta snemma og á leið upp í veiðihús bað ég hann að skilja mig eftir rétt neðan við veiðihúsið því ég ætlaði að skoða mig um. Ég fann streng sem mér leist vel á og kastaði Frances micrókeilu á hann en ekkert gekk. Ég röltið örlítið neðar þar til ég kom að fallegri breiðu sem mér leist hrikalega vel á. Einhverra hluta vegna var ég sannfærður um að það væri fiskur þarna. Ég byrjaði með micrókeiluna en fékk ekki högg. Ég minntist orða frænda míns sem sagði mér að oft hjóluðu hængar í Sun Ray á haustin þar sem þeir væru að verja sín “óðöl” fyrir hrygninguna. Hhhhhmmm ekkert ólíklegt og alveg eins gott að prófa það eins og hvað annað. Ég hugsaði með mér að fiskur sem væri kominn svona langt inn á dal hlyti að vera búinn að vera í ánni í einhvern tíma og væri svona farinn að gera sig líklegan. Þó fannst mér Sun Ray í fullri stærð vera full mikið af því góða og valdi því að nota Blue charm hnýtta á töluvert minni plasstúpu og ég hafði keypt á N1 í Nesjunum í fyrra. Fyrsta kast og smáurriðatittur lét glepjast. Ég kláraði breiðuna en varð ekki var að öðru leyti. Ég stóð neðst á breiðunni (þó á bakkanum) og virti þennan fallega stað fyrir mér. Skyndilega sá ég uppítökur þarna neðst og ég ákvað að reyna að ná mér í annan urriða, vonandi afa þess sem tók fyrst. Ég kíkti í boxið og valdi fallega litla keilutúpu, Munroes Killer. Fyrsta kast aðeins upp fyrir mig, túpan látin sökkva aðeins og svo strippað hratt. Kastið lenti alveg við bakkann hinum megin. Flugan rýkur af stað og skyndilega sé ég boðaföllin á eftir flugunni. Línan var á enda og ég þurfti að teyma fluguna örlítið lengra þar til laxinn tók loksins alveg við bakkann mín megin. Æðisleg taka en eftir góða baráttu losnaði úr laxinum í löndun. Í stað þess að hala inn og hvíla mig eitthvað kastaði ég í hugsunarleysi strax aftur í átt að laxinum sem synti aftur að bakkanum hinum megin. Ekkert!! Ég kastaði aftur og skyndilega sé ég boðaföllin koma aftur og í miðjum hyl er flugan negld af miklum krafti. Ég trúði ekki mínum eigin augum. Eftir snarpa baráttu landaði ég fallegri 4 punda hrygnu og fann tvíkrækjuna lengst ofan í koki. Frábær endir á annars tíðindalitlum og erfiðum degi. Staðurinn var ómerktur en fékk nafnið Stjánabreiða meðal okkar félaga.

Þetta reyndist eini laxinn á þessari vakt og samtals voru komnir þrír laxar á land, tveir á fluguna og einn á maðkinn.

Kallinn með 'ann í Kistunni

Morguninn eftir byrjuðum við allir saman í Kistu og veiddum bara á eina stöng. Restin af ánni yrði allavega vel hvíld á meðan og við gætum allir verið saman ef það hlypi nú á snærið hjá okkur. Kallinn setti strax í lax á maðk í Kistunni og það virkilega fallegan fisk. Hængur sem var 69 cm, hnausþykkur og silfraður lét hafa vel fyrir sér. Við reyndum við Gljúfrabúa áður en við skiptum liði aftur. KKK fór í Flaums/Rana svæðið en við kallinn fórum í Göngumannahyl. Við reyndum við lax sem við sáum í Göngumannahyl en ekkert gekk svo við ákváðum að ég skyldi sýna kallinum Stjánabreiðu. Við fórum eftir kúnstarinnar reglum, flugan fékk að fara fyrstu umferð (þannig fæ ég alltaf að byrja). Ekki leit hann við flugunni svo að komið var að maðkakallinum að reyna. Flotholt, sakka og loks maðkur rann meðfram bakkanum hinum megin. Ég skal alveg viðurkenna það að mér finnst mjög spennandi að fylgjast með maðkveiðiköllum og þá sérstaklega stangartoppinum hjá þeim því þegar maður sér hann kippast til þá veit maður að það er komið “samband”. Stuttu síðar fór stangartoppurinn einmitt að kippast til og fiskur var á. Nú var orðið 3-2 fyrir maðkinum!!

Flottur fiskur. Þessi reyndist vera fiskurinn sem markaði nýtt met í Laxá á Refasveit

Klukkan 13:00 renndi KKK í hlaðið á þessu fallega veiðihúsi og byrjar á því að fara í skottið á bílnum. Það vissi bara á eitt og úr því tekur hann fallegan 4 punda, silfraðan lax í plasti. F**CK, nú var orðið 4-2 fyrir maðkinum. Ég þurfti að fara að herða mig en þó gætti mikillar ánægju með það að allir voru komnir með fisk. Þess skal þó getið að allur þessi metingur með maðk og flugu er bara í gríni og ekki bar á neinu slíku milli okkar félaga. Ég nýt þess að reyna að pranga inná þessa kalla mínum trúarbrögðum og þeir vonandi taka því bara eins og hverju öðru gríni. Ég gerði heiðarlega tilraun til að veiða á maðk í þessari ferð en eftir tvö misheppnuð köst sem bæði enduðu í bakkanum hinum megin ákvað ég að gefast upp í því. Ég þurfti meira að segja að slíta í seinna skiptið og tókst því ekki að koma maðki í ána.

Morgunvaktin gaf okkur 3 fiska og útlitið var gott. Afgangurinn af kjötsúpunni bragðaðist jafnvel betur en deginum áður en lúrinn varð ekki í þetta sinn því ég þurfti að keyra kallinn útá Blönduós að kaupa fleiri sökkur!!! Jæja svona er það bara. Á seinni vaktinni eyddum við alltof miklum tíma í fiska sem voru ekki að taka. Það er alltaf sama sagan með okkur, við festumst alltaf í fiskum sem við sjáum en vilja ekki taka. Seinni vaktin gaf okkur ekkert nema holla útiveru, ferskt loft og góðan félagsskap. En að allri væmni sleppt þá var bara skítkalt og leiðindaveður og við hættum snemma.

Síðasta morguninn var ég einn á stöng og byrjaði í Göngumannahyl á meðan þeir gömlu fóru í Kistuna. Ég fór óvarlega

Greinarhöfundur að reyna að gera laxinn stærri en hann var!!

og styggði fisk í hylnum svo ég rölti niður í Snaga sem er mjög fallegur veiðistaður rétt ofan við þjóðvegsbrú. Eftir að hafa veitt hann stóð ég frammi fyrir ákvörðun. Ég vissi að gömlu kallarnir kæmu niður í Flaums/Rana svæðið sem er þarna rétt fyrir neðan brú og ég vissi að ég þyrfti að koma mér upp úr gilinu. Spurningin var hvort ég ætti að fara upp og svo aftur niður og veiða Flaums/Rana svæðið og fá þá svo til að skutla mér að sækja bílinn eða hvort ég ætti að rölta tilbaka að sækja bílinn. Þegar ég var kominn upp leist mér betur á að halda áfram að veiða. Ég var alltof vel klæddur og sá ekki útum gleraugun fyrir móðu. Ég var líka að spræna á mig. Ég fór yfir girðingar og skreið niður að hylnum en stoppaði í miðri brekku. Þarna var ég staddur hinum megin við bílastæðið og var að koma að staðnum á annan hátt en ég hafði nokkurn tímann áður gert. Þarna er brött grasbrekka og hár klettaveggur á bakkanum hinum megin. Grasið var mjög blautt og ég byrjaði á því að rífa mig úr tveimur jökkum. Ég var á hnjánum því ef ég hefði staðið væri allt búið. Ég var ennþá að míga á mig og ég varð því að láta vaða þarna í brekkunni á hnjánum. Ég skora á ykkur alla sem þetta lesið (karlkyns) að spræna á hnjánum með vöðlurnar á hælunum…. Ekki gott!!

Ég varð að gefa mér góða stund að kólna niður þarna áður en ég gæti sett gleraugun upp aftur svo að ég ákvað að skipta um flugu og gera mig kláran. Ég lengdi tauminn í c.a. 13-14 fet og setti undir hálftommu svarta frances, tungsten keilutúpu. Ég vissi nákvæmlega hvar fiskurinn var og mig grunaði að ég þyrfti að koma flugunni niður til hans. Ég lagðist í grasið og renndi mér á bakinu niður hlíðina, niður í grjótið á bakkanum. Þar kraup ég og byrjaði að kasta. Eftir að hafa fest fluguna í bakkanum fyrir aftan mig nokkrum sinnum skreið ég aðeins ofar til að koma mér í betri stöðu. Ég náði góðu kasti og túpan lenti aðeins uppá klöppinni 45° og c.a. 8 – 10 metrum fyrir neðan mig. Strengurinn í miðjum hyl tók línuna en svo finn ég að það er tekið í. Tekið í svona með rykkjum og ég lyfti stönginni varlega og finn að fiskurinn er á. Tilfinningin var ótrúleg og ég fann adrenalínið streyma um æðarnar á mér. YES, YES, YES… kallaði ég upp yfir mig af gleði. Ég var ótrúlega ánægður með að vera búinn að setja í þennan fisk og taka var svo skemmtileg. Ég var búinn að hafa mikið fyrir þessum fiski bæði þarna um morguninn og deginum áður. Ég var þreyttur og vonlítill þegar fiskurinn tók en gleðin var svo mikil og tilfinningin svo æðisgengin. Ég vona að ég gleymi þessu aldrei því þetta er það sem ég elska við að veiða. Ég hef verið spurður að því hvernig ég nenni að standa útí á og berja hana klukkustundum saman og fá kannski bara einn fisk. Þarna var svarið. Þessi frábæra tilfinning sem kemur yfir mig þegar mér tekst loksins að setja í fisk eftir að hafa haft svona mikið fyrir honum. Mér var ekki kalt, ekki heitt, ekki blautur, ekki þreyttur. Ekkert nema fullkomin ró. Það var töggur í þessum fisk og ég var lengi með hann en með snilldar tímasetningu komu þeir gömlu (eða öllu heldur þeir eldri) keyrandi þarna að alveg í blálokin. Nógu tímanlega til að smella af mér mynd með fiskinn áður en ég sleppti honum. Frábær endir á frábærum túr.

Seinna fréttum við af því að við áttum þann lax sem markaði nýtt met í Laxá á Refasveit. Allt um það mál á

Takið eftir þykktarmuninum

VötnogVeiði.is

Þessi túr skilur eftir sig tvo skemmtilega umræðupunkta. Í fyrsta lagi, getur verið að sami fiskur hafi tekið túpuna strax aftur eftir að ég var búinn að missa hann? Eða var þetta kannski bara annar fiskur og algjör tilviljun að hann tók á nákvæmlega sama hátt og sá sem ég missti? Í öðru lagi þá fengum við fisk sem var “aðeins” 69 cm að lengd en þegar hann kom að landi vorum við vissir um að hann væri stærri. Það er svo sem ekkert nýtt að veiðimenn vilja strax ljúga til um stærð á fiskum en þessi var verulega þykkur og trjónan/munnsvæðið dálítið svona voldugt einhvern veginn. Þegar við svo bárum saman við fiska sem voru 64 cm á lengd sáum við muninn greinilega. Getur verið að þessi þykki sé tveggja ára lax sem er bara svona stuttur? Eða er þetta bara eins og með mannfólkið, öll erum við misbreið eftir stærð? Þetta segir allavega eitthvað en þessi fiskur vigtaði þó ekki nema 3 kíló á gömlum pundmæli. Tja.. læt allavega mynd fylgja með.