Varúð. Þessi pistill er langur og í raun ekki um neitt nema mínar eigin vangaveltur um netaveiði. Eins og sést er hann mjög langur.
Ég get ekki annað en lagt orð í belg í ljósi umræðunnar sem nú á sér stað í netheimum. Sú skelfilega frétt birtist að ekki fékkst styrkur til að kaupa netin upp úr Hvítá/Ölfusá og því hætt við því að þau fari aftur niður stangveiðimönnum til mikilla ama. Stangveiðimönnum finnst þetta að sjálfsögðu alveg skelfilegt þar sem viðbúið er að stór hluti laxins sem þarna gengur um verði tekinn í netin áður en hann hefur tækifæri á því að komast á enda línunnar hjá stangveiðimönnum. Hvað þýðir þetta fyrir viðkomandi aðila? Jú þetta þýðir það væntanlega að færri laxar veiðist á stöng og þarafleiðandi geta veiðifélögin og veiðileyfasalarnir rukkað minni pening fyrir veiðileyfin. Við stangveiðimenn fáum því lélegri veiðileyfi á lægra verði en ella.
Það þarf engum blöðum að fletta til að sjá að stangveiddur lax er miklu miklu meira virði en netaveiddur lax. Reyndar 36 sinnum verðmætari ef ég á að vitna í rannsóknir. Hér er texti sem tekinn er beint úr skýrslu sem kom út árið 2004 og fjallar um efnahagsleg áhrif stangveiða. Textinn sem birtist í skýrslunni er í raun úrtak úr annari skýrlsu um sama mál. Hér er textinn:
Í athuguninni var jafnframt áætlað að tekjur af sérhverjum laxi sem veiddur var í net hefðu verið um 1.300 kr. Það er einungis um 1/36 af meðalvirði hvers fisks sem veiddur var á stöng árið 2001. Netaveiði þess árs nam um 3 þúsund löxum og því má ætla að hægt hefði verið að fá um 137 milljónir kr. fyrir netafiskinn ef sá lax hefði allur verið veiddur á stöng.
Tekið er fram að ekki er lagt mat á tekjur af seldum veiðivörum, flugfargjöldum og öðrum þáttum sem tengjast stangaveiðum beint og óbeint. Hins vegar er gert ráð fyrir því að þessir þættir geti aukið virði hvers veidds lax um 20% í um 58.000 kr. Heildartekjur af laxveiði yrðu þá um 1,7 milljarðar kr. á ári. (Agnarsson, S. og Helgadóttir, Þ., 2004, bls. 29-30)
Eins og sést eru gríðarlegir hagsmunir í húfi fyrir þjóðfélagið allt og þá sérstaklega litla hagsmunahópa sem stækka sífellt. Ég er að sjálfsögðu á móti netaveiðum en ef við hugsum þetta aðeins hvernig getum við þá verið eitthvað á móti þessu? Staðan er þannig núna að þjóðfélagið blæðir til að þjóna hagsmunum ýmissa minnihlutahópa. Menn sem leggja net eru einfaldlega að veiða! Alveg eins og þeir sem nota spún, flugu, maðk, makríl, gervibeitu, þurrflugur, hitch, 2″ túpur, micro túpur, einkrækjur, tvíkrækjur eða þríkrækjur. Ég nota persónulega mest flugu og eiginlega bara flugu en oft er ég með spúnastöngina klára ef veður er kolklikkað. Ég hef líka notað spún til að komast hraðar yfir svæði og leita að fiski undir sérstökum kringumstæðum. Menn eru að hrauna yfir makríl veiðiskapinn á Þingvöllum þegar ljóst er að urriðinn er drepinn eftir slíkar viðureignir. Reyndar ekkert alltaf drepinn og mjög oft drepa fluguveiðimenn aflann sinn jafnvel þó hann sé með öllu óætur. Sumir segja að það sé ekki sport að veiða í net en þá spyr ég, hvað er sportveiði? Fyrir mér er sportið að læra um skordýrin sem silungarnir eru að éta. Læra það hvernig ég get hnýt flugur sem eru nákvæmar eftirlíkingar af þeim skordýrum. Farið með stöngina mína að veðisvæði, hvort sem það er stöðuvatn eða straumvatn, pælt í því hvar fiskurinn er og hvað hann er að borða, kastað eftirlíkingunum í vatnið í þeim tilgangi að blekkja fiskinn og fá hann til að bíta á fluguna. Þegar/ef það tekst að bregða við honum og berjast við hann þar til annar okkar vinnur. Ef ég vinn og næ honum í land að fara þá mjúkum höndum um bráðina, losa fluguna úr, virða fyrir mér fiskinn og dást að honum, sleppa honum svo aftur í vatnið þaðan sem hann kom. Þetta er sport fyrir mér. Hver er munurinn á því að henda neti í vatn, bíða og koma svo og taka netið upp eftir ákveðinn tíma og að kasta beitu í vatn, láta liggja í ákveðinn tíma og taka hana svo upp? Tja munurinn sem ég sé er að netið drepur fleiri í einu og er því meiri skaðræðisgripur. En þetta er sport fyrir svo rosalega mörgum og ég ætla ekki að gagnrýna það frekar en þeir gagnrýni mig fyrir að vera á annari skoðun.
Mér finnst ekki gaman að veiða á kaststöng… eða öllu heldur mér finnst ekki EINS gaman að veiða á kaststöng og á flugustöng. Ég vill vita allt um lífríkið, fiskana, árnar, pöddurnar og umhverfið í kringum vatnasvæðin. Netaveiði skilar ekki sama arði í þjóðarbúið og stangveiðin gerir en hún skilar þó einhverjum arði til þeirra fáu sem stunda hana og kannski skilar hún einhverri ánægju og skemmtun af því að stunda hana og því ber að telja hana til veiði og því skal virða hana sem eina af aðferðunum sem beitt eru við veiðar.
Ég vill þó taka það fram að ég er alfarið á móti netaveiðum. Ég er alfarið á móti stórurriðadrápi. Ég er alfarið á móti stórlaxadrápi. Ég er alfarið á móti slátrun á sjóbleikju í stórum stíl. Ég er á þeirri skoðun að menn skuli gæta hófs og bera virðingu fyrir bráð sinni hvaða nafni sem hún nefnist. Við pabbi fórum til veiða og fengum 7 fiska og 5 þeirra var sleppt. Annar þeirra sem drepinn var hafði kokgleypt maðkinn og því ekki um annað að ræða en drepa hann. Hinn var með rifna “vör” og blæddi úr honum en hann hafði líka tekið fluguna hjá kallinum með þvílíku offorsi að það var hrikalegt að losa úr honum. Báða fiskana verkuðum við eftir kúnstarinnar reglum og gáfum húsfreyjunni á Grænahrauni í þakklætisskyni fyrir matarboð sem okkur var boðið í.
Heimild:
Agnarsson, S. & Helgadóttir, Þ. (2004). Efnahagsleg áhrif stangveiða á Íslandi. Reykjavík: Veiðimálastjóri
Flokkað undir: Pælingar, Veiði | Tagged: beituveiði, laxveiði, netaveiði, silungsveiði
