Hversu erfitt er að vera túristi á Íslandi?

Jahá… Við hjónin vorum að koma inn úr dyrunum eftir eina allra mestu klúðursferð sem sögur fara af. Í gær sat ég við tölvuna eins og svo oft þegar hvatvísin tók öll völd. Eins og margir vita þá erum við konan á kastnámskeiði þessa dagana og gengur vel en hún hefur þó verið að nuða í mér um að fara að veiða með sér. Fyrir tilviljun vorum við barnlaus um helgina og því ekki úr vegi að skella tjaldinu í skottið og halda á vit ævintýranna. Ég hringdi í frúna og bar hugmyndina undir hana og hún varð alveg jafn spennt og ég. Ég bruna í veiðibúðirnar og næ í það helsta sem vantaði, sótti tjaldið og vindsængur og sótti svo konuna í vinnuna. Við brunum heim (eins mikið og hægt er að bruna kl.16:10 á föstudegi), skellum okkur í sturtu, tökum saman dót og mokum því út í bíl. Rennum uppí Mosó í Bónus, ríkið, KFC og svo þaðan yfir á Þingvelli en í stað þess að stoppa þar hélum við áfram yfir Lyngdalsheiðina og að Laugarvatni því mig langaði að leyfa konunni að veiða í straumvatni. Sumarið 2006 veiddi ég mjög mikið í Laugarvatni og Hólaá sem rennur úr vatninu yfir í Apavatn og mig langaði að fara þangað með henni. Ég “gúgglaði” leitarorðin “tjaldsvæði Laugarvatn” og fékk upp þessa síðu sem ég linka hérna á. Þar fór ég á síðuna tjaldsvæði.is og fann tjaldsvæði á Laugarvatni, hrigndi og spurði hvort það væri ekki opið og fékk þau svör að það væri sko alveg hreint opið og að við værum velkomin.

Við komum að Útey þar sem veiðileyfin eru seld kl.19:00 og allt er eins og best verður á kosið, veðrið frábært, skapið í góðu lagi og framtíðin björt. Við leggjum bílnum í gerðinu við vatnið og förum í gallann og tökum fram stangirnar. “Hvar er hjólataskan?” spurði ég konuna. “ha? hvaða hjólataska?” svarar hún. Ég trúði ekki eigin augum en mundi það svo skyndilega að ég hafði ekki sett hjólatöskuna í bílinn. Úffffff hvað eigum við þá að gera? Við veiðum ekki hjólalaus það er nokkuð ljóst. Við ákváðum að bruna bara í bæinn eftir hjólunum og láta þetta ekki á okkur fá.

Klukkan rétt fyrir tíu vorum við komin aftur á bílastæðið við vatnið og í þetta sinn með hjólin í bílnum. Settum saman stangir og röltum niður að ánni. Long story short fengum við ekkert þetta kvöldið en mér tókst þó að kenna konunni smá fluguveiði lingo. “Við núlluðum” sagði ég við hana og útskýrði svo hugtakið og hvað það þýðir í heimi stangveiðinnar. Tími til að fara að tjalda, fara úr blautu fötunum (mígrigndi) og kúra inní tjaldi.

Komum að tjaldstæðinu Laugarvatni kl.00:30 þar sem tekur á móti okkur skilti sem á stendur “Tjaldstæðið er lokað. Vonumst til að geta opnað 10.júní”. “bíddu varstu ekki búinn að hringja?” heyri ég öskrað (það var frúin, ísköld, blaut og brjáluð).  ”jú” svaraði ég og klóraði mér í hausnum. Við nánari eftirgrennslan kom í ljós að ég hafði hringt í allt annað tjaldstæði og upphófst þá leitin að því. Eftir að hafa rúntað þarna um svæðið fram og tilbaka í leit að týnda tjaldstæðinu ákváðum við að renna okkur yfir á Þingvöll og tjalda þar.

Komum á þingvelli í grenjandi rigningu, hentum upp tjaldinu, fórum úr blautum fötum, blésum upp vindsængur og undir sæng. Í morgun þegar ég vaknaði hafði allt loft farið úr vindsænginni minni og ég að drepast í skrokknum. “Nú ferð þú í megrun” heyrði ég hvíslað úr einu horni tjaldsins. Pökkuðum saman og héldum aftur til veiða. Skemmst er frá því að segja að við “núlluðum” aftur og höfum enn ekki fundið tjaldstæðið. Ég þarf að hugsa betur um það hverju ég pakka og greinilega að fara í megrun. Mér datt það í hug í gærkvöldi á meðan öllu þessu stóð hversu erfitt hefði verið að vera enskumælandi í þessum aðstæðum því ekki fór mikið fyrir skiltum á ensku. Jæja við erum allavega reynslunni ríkari og höfðum þegar öllu er á botninn hvolft bara gaman að þessu ævintýri.