Ég ætti að vera að vinna hjá Séð og heyrt með svona fyrirsagnir. Svo ég útskýri málið nú aðeins þá er ég lentur í borg óttans eftir að hafa tekið þátt í vorverkunum í Breiðdalnum. Hrikalega er hressandi að vera úti að vinna sveitastörfin (ef svo mætti kalla) en það er ýmislegt sem þarf að gera til að gera eitt stykki laxveiðiá klára fyrir komandi vertíð. Svo ég útskýri bit málið þá var ég auðvitað að rölta um í sinunni á gallabuxum og strigaskóm, lagðist í grasið og starði upp á bláan heiðan himinn en hafði uppúr krafsinu (fyrir utan ánægjuna) að vera bitinn af einhverri pöddunni um allan skrokkinn og VÁ hvað mig klæjar!!!
En það þýðir víst lítið að væla og ekkert annað að gera en að klóra sér bara án afláts þangað til fer að blæða. ég veit það svo sem að það er akkúrat það sem maður á ekki að gera en HEY.. ég er karlmaður og læt ekki segja mér fyrir verkum!!! Nú sit ég uppi með haug af litlum sárum á löppunum og mig klæjar ennþá hrikalega. Ég verð seint talinn treggáfaður… eða þannig.
En úr Breiðdalnum er það að frétta að bleikjuveiðin gengur vel og við félagarnir fórum aftur í ósinn á þriðjudagskvöld en í þetta sinn vorum við bara tveir. Við fengum 10 bleikjur á stuttum tíma niður við brú eða nánar tiltekið við þriðju, fjórðu og fimmtu stiku frá brú. Ég segi “við fengum 10 bleikjur” án þess að hika og lít hrikalega vel út en hið rétta er að Óli fékk níu bleikjur og ég bara eina!!! Eftir þetta hef ég ákveðið að veiða ekki meira með Óla þar sem hann er klárlega óhappa fyrir mig….. Eða ég kannski bara svona slappur veiðimaður. En án gríns þá vorum við með sömu fluguna á sama svæðinu en þó munaði um tvö atriði. Ég var með sökkenda en hann ekki og hann gat strippað hraðar en ég. Ég man nú þá daga þegar ég var ungur maður og gat strippað svona hratt og því ekki furða að Óli, sem er aðeins sautján ára gamall, geti það í dag. Bleikjurnar tóku flugur sem Súddi snillingur hannaði og heita Selma Dröfn og Bíbí (minnir mig) en myndir af þeim eru í “Veiðimyndir“.
En hvað um það.. ég er bara að slá á létta stengi ef það skyldi ekki hafa verið augljóst og alltaf gaman þegar vel fiskast alveg sama hver það er sem fær fiskinn (vá hvað þetta var þroskað af mér að segja). Bleikjurnar voru flottar og tóku vel í og menn geta verið vissir um að þær eru þarna ennþá þar sem við slepptum hverju einasta kvikindi enda sjóbleikjan í útrýmingarhættu og við erum ekki í því að drepa dýr í útrýmingarhættu annað en bjarnarbanar í brjáluðu byssustuði (býst við símtali frá Séð og heyrt á hverri stundu).
Henti inn myndum af ósaveiðinni í Breiðdal og er að vinna í smá fluguhorni á síðunni. Fylgist vel með.
Flokkað undir: Pælingar, Veiði, fluguveiði | Tagged: ísbjörn, útrýmingarhætta, bitinn, Breiðdalsá, breiðdalsvík, breiðdalur, Séð og heyrt, Súddi, sjóbleikja
