Skaust aftur á Skagaheiði

Eftir að hafa setið við lærdóminn fram að hádegi gat hugurinn ekki meir því Skagaheiðin átti hann allan. Af hverju ekki að skella sér bara að veiða þar sem það var deginum ljósara að ekkert sæti eftir af lærdómnum á meðan hugurinn reikaði upp til heiða. Skellti mér af stað í annars ágætu veðri hér í Hjaltadalnum en það hefur oftar en ekki sýnt sig að það er ekki sama veðrið hérna inní dalnum og út við sjóinn. Bálhvasst var á leiðinni og á heiðinni þegar ég loksins kom þangað. Vötnin voru mjög lituð og líklegast vegna öldugangs. Mig langaði að skoða mig frekar um en ákvað að kíkja fyrst þangað sem ég var í gær og kanna svæðið seinna um daginn. Þegar ég kom að ósum Eiðsár í Fossvatni kastaði ég á strauminn sem var ill greinanlegur í þessum öldugangi en ekkert gerðist. Eitthvað öðruvísi fílingur var í gangi fannst mér og ég fylltist vonleysi með aðstæður. Það var orðið mjög hvasst en sólin skein í heiði þegar ég gekk upp með Eiðsá og kastaði í álitlega hylji á leiðinni. Mjög erfitt var að koma flugunni á rétta staði þar sem ég var með létta línu og áin er ekki breið. Eftir að hafa kastað um stund án árangurs fór ég í hylinn sem ég hafði fengið 18 fiska í beit í gær.

Ég byrjaði með litlum Muddler minnow með gulu skotti sem hafði virkað vel í gær en varð ekki var í fyrstu fimm köstunum. Skipti þá í lítinn appelsínugulan nobbler en meðan ég var að skipta stekkur mjög stór urriði á að giska 5-6 pund þarna í hylnum. Þeir höfðu verið að gera þetta sama deginum áður og ég minnist þess ekki að hafa séð þetta oft að urriði stökkvi svona í straumvatni eins og maður sér laxinn gera. Í Minnivallalæk sér maður stórfiskana oft sýna bara bakið svona eins og hvali en ég man ekki til þess að hafa séð þá stökkva mikið….. Kannski er það bara vitleysa í mér. Allavega… nobblerinn sveif þarna yfir og lenti á hárréttum stað þrátt fyrir stífa sunnanáttina sem skall á vinstri hliðinni á mér og hann var á med det samme. Fyrsti fiskurinn var það særður að ég ákvað að taka hann með mér heim frekar en sleppa honum særðum aftur í ána og fyrst ég var byrjaður fannst mér við hæfi að taka nokkra fyrir mömmu. Ég valdi úr þá minnstu til að taka með mér þar sem ég hafði lesið það í gögnum sem fylgdu kortinu að mælst væri til þess að veiðimenn hjálpuðu til við grisjun þarna á svæðinu. Ég landaði samtals 19 flottum urriðum þarna í sama hylnum og tók sex þeirra með mér heim. Allir tóku þeir straumflugur veiddar andstreymis og strippaðar hratt niður. Ég tók samt eftir því að þegar ég setti þyngri flugu og tungsten leir á tauminn og veiddi dýpra fékk ég áberandi stærri fiska. Ég er nú svo sem ekki vanur að birta myndir af dauðum, blóðugum fiskum í hrúgu en geri undantekningu núna og er búinn að setja fleiri myndir í möppuna síðan í gær.

En svo kom að því að færa sig um set og prófa að veiða í Ölvesvatni þar sem lækur kemur úr Grunnutjörn og í Ölvesvatn sem á að vera besti veiðistaðurinn í vatninu. Nú langaði mig að reyna að ná einum yfir 5 pund og taldi þá mestar líkur á því að sá fiskur væri í vatninu því ekki vildi sá stóri sem stökk taka fluguna hjá mér í hylnum. Þegar kom að því að bera allan fiskinn uppí bíl aftur var ég sem betur fer með slitna skóreim í vasanum á jakkanum mínum og þar kom letin loksins að góðum notum. Ég er enn að finna sígarettu stubba í jakkanum og vestinu en ég hætti að reykja 1. apríl svo góðar líkur eru á að þeir stubbar séu síðan í fyrra. Reimin fór í gengum tálknin og með búntið í einari og stöngina í hinni hélt ég af stað uppí bíl, bölvandi því á leiðinni til hvers í fj.. ég hefði verið að drepa þessa fiska. Þegar svo loksins í bílinn var komið fattaði ég að ég var ekki með neinn poka í bílnum og vöðlupokinn fékk að færa þessa fórn.

Skoðaði mig um þarna á heiðinni og gekk alveg frá veiðihúsinu að Grunnutjörn og aftur tilbaka en veðrið var svo leiðinlegt að ég nennti orðið ekki að kasta í þessum öldugangi og lét þetta gott heita. Aflinn yfir þessar tvær ferðir uppá Skagaheiði er nú kominn í 45 urriða, þar af 37 í einum og sama hylnum. Ég hlakka mikið til að fara þangað upp eftir næsta sumar og gæti vel hugsað mér að eyða nokkrum dögum þarna í góðum félagsskap og veiða á nóttunni í júní. Svo framarlega sem ekkert detti inn á borð til mín næstu daga þá sýnist mér veiðisumrinu vera að ljúka hjá mér þar sem skólinn er farinn að taka full mikinn tíma frá veiðinni. Svona er þetta bara með skólabörn og ég verð að sætta mig við þetta í síðasta skiptið þar sem þessi vetur verður minn síðasti í skóla í bili allavega. Næsta haust er ég búinn að lofa sjálfum mér að fara í einhvern svaðalegan sjóbirtingstúr og það helst í október.