Gegnum þétta þokuna sáum við glitta í bílinn og ég segi sem betur fer því GPS tækið vildi fara með okkur allt annað. Við komumst aftur í skála og þar biðu okkar Geiri og Valdi með bros á vör. Það var eitthvert svona skítaglott á þeim. Þeir höfðu greinilega haft meira uppúr krafsinu en við. Við nánari grennslan kom í ljós að þeir höfðu rambað á djúpan og mikinn hyl og haft uppúr honum nokkrar sílspikaðar bleikjur og slitið úr allavega tveimur. Við Kirk vorum búnir að labba 12 kílómetra og það góðan part í svartaþoku. Við skyldum í þennan hyl í fyrramálið.
Morguninn eftir vöknuðum við fuglasöng sem annars rauf algera þögn. Sólin skein en það var nú ekki sérstaklega hlýtt þegar við röltum af stað niður að hylnum. Valdi og Geiri fóru að kanna Svínavatn og læk sem rennur úr því. Á leið niður að hylnum vildi Kirk kasta á flottan hyl þar fyrir ofan en ég hélt áfram í hylinn. Strákarnir höfðu minnst á að þeir hefðu þurft að sökkva flugunum ansi duglega og því setti ég Teeny línuna mína undir með 15 feta sökkenda. Þar á endann lítinn hvítan Nobbler.
Hylurinn verður til þegar tvær kvíslar koma saman, Þjófakvísl annars vegar og Öldumóðukvísl hins vegar. Þarna er mjög djúpur dammur þar sem straumar beggja mætast. Í þriðja eða fjórða kasti er tekið hressilega í og ég fann að ég var með stóran fisk á endanum. Eftir snarpa og frekar letilega baráttu landaði ég fyrstu bleikjunni minni á Grímstunguheiði. Við Kirk vorum sammála um að bleikjan hlyti að hafa verið þunglynd eða eitthvað því það var engu líkara en ég væri að draga golþorsk að landi. Engin alvöru barátta að ráði.
Kirk tók við en ekkert gekk. Við fórum víðar en ekkert gekk. Kirk vildi fara lengra en hlunkurinn nennti ekki með. Aftur í skála með viðkomu í hylnum. Tók tvær stórar bleikjur til viðbótar sem voru báðar álíka latar við að eiga. Ég velti því fyrir mér hvort vatnshitanum væri um að kenna en vatnið var jökulkalt. Þetta er eitthvað sem ég hef ekki upplifað áður og oft veitt um vor í frosti.
Seinna þennan dag fékk Geiri fallega c.a. 2 punda bleikju á mjög flottum stað í Þjófakvíslinni örlítið fyrir ofan skálann. Morguninn eftir ákváðum við að pakka saman og halda niður á láglendið. Seinni part þann dag veiddum við í Hópinu en án árangurs. Hittum fyrir bónda sem sagði okkur að við værum ekki á réttum stað. Flettum í Stangveiðihandbókinni og hringdum í landeiganda við Laxárvatn. Eyddum restinni af kvöldinu í fallegu veðri að moka upp smáurriða þar. Það er spurning um að kanna þessar heiðar betur þegar farið er að hlýna eitthvað að ráði. Myndir úr ferðinni eru hér.
Flokkað undir: Veiði, fluguveiði, flyfishing
